Helpdesk
Telefoon-nummer, ook op zon-en feestdagen: 0653 388 788
E-mail adres voor vragen of opmerkingen m.b.t. techniek en inhoud:
redactie@cardiomotief.nl
aanvraag@cardiomotief.nl
OncoMotief-20
Therapie op maat bij NSCLC
Hamvragen van deze OncoMotief-uitgave zijn:
Wat is de plaats van Tyrosine Kinase Inhibitors? En wat is de plaats van de maintenance therapie?
Longartsen en de patholoog wisselen argumenten uit, in eerste instantie op een casus van een patiënte met NSCLC. In de discussie speelt het gegeven mee dat in veel gevallen van longcarcinoom perioden van hoop worden afgewisseld door terugkeer van de effecten van het ziekteproces. Wetenschappelijke bewijsvoering, tot en met ASCO 2010, vergemakkelijken de beraadslaging.
Sprekers
|
Dr. A.C. Dingemans |
|
Dr. F.M.N.H. Schramel |
|
Dr. G.J.M. Herder |
|
Dr. J.A. Kummer |
|
Drs. N.J.M. Claessens |
Oratie
Diversiteit als middel tot optimalisatie van de behandeling van longkanker
Oratie, 2 juli 2010
Prof.dr. D.K.M. De Ruysscher, Maastricht University, Faculty of Health, Medicine and Life Sciences
Mijnheer de Rector,
Geachte Decaan,
Lieve familie en vrienden,
Waarde collega’s,
Geachte toehoorders
Het vakgebied Respiratoire Oncologie
De titel van mijn leerstoel is “Respiratoire Oncologie” en dit vanuit
de radiotherapie. Hoewel de leerstoel naast primaire longkanker, dit is
een kwaadaardige tumor die in de long ontstaat, ook secundaire
longkanker omvat (het gaat dan om metastasen of uitzaaiingen in de long
van een tumor die elders in het lichaam begon zoals een darm- of
borstkanker), zal mijn betoog vooral handelen over “primaire
longkanker”.
Primaire longkanker komt heel erg veel voor. In een land als Nederland
met ongeveer 16 miljoen inwoners, krijgen er jaarlijks ca. 11.000 mensen
longkanker en sterven er 9.000 van. Dat is meer dan één Nederlander per
uur die aan deze ziekte ten onder gaat. Dit geldt voor een ontwikkeld
land, doch de evolutie in landen zoals China belooft weinig goeds. De
meest recente gegevens van de World Health Organisation (WHO) uit 2002
tonen een sterfte in China tengevolge van longkanker van 24.7 per
100.000 inwoners, nu al zowat de helft van Nederland. Door de groeiende
vergrijzing en de toename van rokers in ontwikkelingslanden wordt
longkanker de belangrijkste doodsoorzaak wereldwijd. Ook in Nederland
zal het absolute aantal patiënten met longkanker de komende decennia
toenemen.
Omdat regelmatig roken niet alleen de kans op longkanker, doch ook op
andere kwaadaardige tumoren en op hart- en bloedvatziekten sterk doet
toenemen, is roken het enige legale product waaraan de helft van degenen
die het regelmatig gebruiken zal overlijden.
Roken is een ernstige verslaving die nog wordt versterkt doordat de
tabaksindustrie bewust chemicaliën toevoegt aan sigaretten om het
verslavende effect ervan te vergroten. In dit opzicht is longkanker voor
ca. 80 % een voorkombare ziekte. Het terugdringen van tabaksgebruik zou
dan ook een prioriteit moeten zijn van alle overheden en van iedereen
die écht begaan is met de volksgezondheid en met het welzijn van zijn
medemens.
De realiteit is echter dat er straks weer patiënten met longkanker te
behandelen zullen zijn. Aan het principe dat het onze taak is om ook
patiënten die door hun levenswijze ziek werden te helpen, mag mijns
inziens nooit getornd worden. Hierop uitzonderingen maken plaatst ons op
een moreel hellend hypocriet vlak.
Het is een hellend vlak omdat het onduidelijk is waar de zorgbeperking
of verhoging van de kosten ervoor zal eindigen. De meeste
verkeersongevallen immers ook voorkombaar: zullen we de schuldigen niet
behandelen? Als er per ongeluk een huisbrand ontstaat door een
kortsluiting in de frietketel, zullen we dan niets meer vergoeden want
frieten eten dient echt aan banden gelegd te worden? Zullen we de
minister en de CEO niet meer helpen wanneer ze hypertensie of een
hartinfarct krijgen omdat ze dat aan hun hectische levenswijze te danken
hebben?
Het is hypocriet om enerzijds wel BTW en accijnzen te innen op tabak en
anderzijds deze consument, die overigens minder aan pensioen kost dan
zijn gezonde medeburger, later zorg te willen ontzeggen.
Optimale zorg moet aan ál onze patiënten worden aangeboden.
» Volledige tekst (PDF)
Oratie
Chirurgische oncologie ontketend
De Oratie-tekst van Prof.dr. Hans de Wilt, Radboud Universiteit Nijmegen
Meneer de rector magnificus, Dames en heren,
An van de Berg is een 65- jarige vrouw, die jarenlang heeft gewerkt
in het onderwijs. Ze houdt van tennis en bridge en heeft 2 kinderen; een
zoon van 36, Paul en een dochter van 34 jaar, Karin. Ook heeft ze 2
lieve kleinkinderen die ze elke maandagmiddag van school haalt - om op
te passen. Ze is al jaren getrouwd met Bas. Al een tijdje heeft An wat
moeite met het krijgen van ontlasting en ze heeft daarom extra vezels en
olijfolie toegevoegd aan het eten. Op een zekere dag merkt ze echter
dat er bloed bij haar ontlasting zit. Ze schrok zich rot, want ze had
dit nooit eerder gehad en maakte zich erg ongerust. Dezelfde dag maakte
ze nog een afspraak met haar huisarts. Die nam haar klacht serieus,
stelde een aantal vragen en verrichtte een lichamelijk onderzoek. Bij
het inwendige onderzoek voelde ze een afwijking in het laatste deel van
haar endeldarm en besprak met An dat ze op korte termijn een
darmonderzoek wilde laten doen; een colonoscopie. Enkele dagen later
ging An samen met Bas naar het ziekenhuis waar het onderzoek plaatsvond.
Ze kreeg een roesje en kon zich later weinig herinneren van het
onderzoek. Na afloop kwam de maag-darm-lever arts nog even langs om te
bespreken dat er een zorgwekkende afwijking was gevonden. Er moest een
afspraak worden gemaakt bij de chirurg.
